Digkuns is ‘n persoonlike, intieme kunsvorm, en hoe vou die lig in, is dan ook geen uitsondering nie. Hierdie digbundel bestaan uit sewe afdelings wat meestal ingelei word deur ‘n aanhaling van ‘n ander skrywer of digter, of uit die Bybel. Die 'lig' is egter nie vanuit die staanspoor daar nie - 'n mens moet die hele boekie deurlees om toe te laat dat sirkels van lig op treffende wyse ontvou.  

Daar is verskillende benaderings tot Skrifgebruik. Etiek soos wat dit uit Bybelse hermeneutiek afgelei word, hou nou verband met etiese kwessies waarmee Christene elke dag te doene kry. Die Bybel is die riglyn en bied die basiese uitgangspunt waarvolgens etiese beslissings gemaak word. Maar soms moet ‘n mens van jou eie vooroordele bevry word, en dit is nie heeltemal moontlik nie.  Hierdie artikel hou ‘n etiek van verantwoordelikheid voor: vooroordele wat aansluit by ‘n etiek van verantwoordelikheid, slaan die brug tussen ‘n teks van die verlede en ‘n her-interpretasie daarvan in die hede. 

Hierdie artikel ontleed die verskillende narratiewe wat in Filemon geïmpliseer word deur gebruik te maak van die terapeutiese benadering, soos ontwikkel deur Epston & White (1990). Twee duidelike narratiewe word onderskei: die dominante narratief (die harde manier waarop slawe in die vroeg Christelike tye behandel is), en ‘n narratief wat hierdie houding uitdaag (die meer menslike hantering van slawe). Hierdie artikel wys op Paulus se poging om die gaping tussen die twee narratiewe te oorbrug deur sekere merkers te gebruik wat hy heel moontlik by die misterie-religieë gekry het, sowel as die voorbeeld wat Jesus gestel het. Uiteindelik bied die narratiewe terapeutiese benadering ‘n nuwe en unieke blik op Filemon se narratiewe wêreld.

Dit wil voorkom asof die waarheid nog nooit so in aanvraag was as in hierdie uitmergelende postmoderne tydperk nie. En tog is dit moeiliker om dit te vind as ooit tevore. Dit is veral waar van Bybelse waarheid: dit is ‘n oop vraag of die Christelike narratief versoen kan word met ‘n moderne lewensuitkyk. Nêrens kom hierdie vraag so sterk na vore as in gesprekke rondom Christus se opstanding nie. Dr William Lane Craig en Dr Michael Licona, prominente Christelike apologete vanuit die VSA, gaan in debat tree met Proff Sakkie Spangenberg en Hansie Wolmarans van die Nuwe Hervormingsbeweging oor hoe een van die belangrikste gebeurtenisse in die geskiedenis van die wêreld verstaan moet word. Die Nuwe Hervormers is welbekend en het al heelwat kontroversie ontlok. Hulle is geneig om die Christelike narratief op ‘n meer wêreldse, postmoderne wyse te vertolk.

In die eerste kwartaal van 2010 het daar 'n paar boeke by Christelike Uitgewersmaatskappy verskyn. Ek stel graag twee van hierdie boeke op teo.co.za bekend.

Die vraag in die homiletiek en by predikers in die praktyk van hoe om uit die Ou Testament in ‘n Christelike gemeente te preek, is so oud soos die Christelike prediking self. In die jongste tyd is daar by UP en by Unisa doktorale studente wat hulle opnuut in die vraag verdiep. Rein Bos, predikant van die Protestantse Kerk in Nederland, het in 1992 ‘n proefskrif hieroor geskryf, maar nou in hierdie nuwe boek oor dieselfde tema ‘n leser vriendelike en baie behulpsame boek vir teoloë en predikers in die praktyk gepubliseer.

Prof Johan Buitendag is die nuwe Dekaan van die Fakulteit Teologie, Universiteit Pretoria. Ons stel hom graag self aan die woord.

Die sorg van die Here: wat verstaan ons daaronder? Wat beteken dit vir jou? Ek wil na hierdie vraag kyk aan die hand van die Matt-teks ten einde met die oë van geloof te kan antwoord op die betekenis daarvan hier en nou. Om net al die vraag te stel, is jy al kant en klaar deel van die vraag met jou hele menswees aangesien jou konkrete menswees van hierdie oomblik al reeds inspeel op die wyse waarop jy die vraag stel. So kan dit wees aan die begin van ‘n nuwe jaar dat jy redelik gehawend vanuit 2009 by 2010 aankom. Dit kon dalk ‘n slegte jaar gewees het. Dalk lyk ek soos die ou hoendertjie wat sê: 2009 was tuff, maar ek het dit gemaak!